Zeelandclassic

Na een tegenvallende prestatie in de eerste klassieker van het jaar was ik gebrand om in de Zeelandclassic mezelf goed te laten zien. Gezien de uitslagen van de afgelopen weken mocht ik over de vorm niet klagen. De laatste dagen voor de klassieker kreeg ik wel te maken met een haperende gezondheid. Door enkele gebroken nachten ging de weerstand achteruit en begon ik verkouden te worden en mezelf ‘gammel’ te voelen. Met wat homeopathische medicatie kon ik toch deelnemen aan de klassieker.

Het eerste half uur moest ik de lome benen losrijden. Dit kwam goed uit in het hectische eerste wedstrijd uur. Toen ik eenmaal los was heb ik ook de eerste demarrage geplaatst ik kreeg één coureur mee, de voorsprong bleef echter beperkt tot 25 seconden.

Een ronde later weer een nieuwe poging ondernomen om zo een voorsprong te hebben voordat het peloton in een waaier getrokken zou worden. Ditmaal kreeg ik vier coureurs mee en konden we een voorsprong van maximaal 48 seconden bij elkaar rijden. Na 20 kilometer strandde deze vluchtpoging.

Zeeland Classic

Met nog 20 Km voor de wielen viel ik abrupt weg uit het uitgedunde peloton, een krampaanval in de hamstring belemmerde elke trapbeweging. Toen eenmaal de kramp was verdwenen was ook het peloton uit het zicht. Met de moed der wanhoop maar ook omdat ik over goede benen beschikte heb ik de achtervolging ingezet. Ik kon tot 100 m komen maar toen zorgde een tweede krampaanval ervoor dat ik wederom werd teruggeslagen. Enkele achterblijvers konden mijn gedrevenheid niet waarderen, maar ik kon mezelf niet neerleggen bij het feit dat ik door kramp gelost was.  In de laatste 10 Km heb ik mezelf leeg gereden om er toch maar een geslaagde training van te maken.

Ook in de Zeelandclassic geen mooie uitslag en dit wederom door kramp. Volgende seizoen toch maar onderzoeken hoe dit kan, in de duatlon was ik nooit zo krampgevoelig en ik kan niet zeggen dat die discipline zo eenvoudig is.

5e plaats in Calfven

 

Jarenlang heb ik gesport met passie en gedrevenheid, na het beëindigen van mijn actieve sportloopbaan is de gedrevenheid toch nog gebleven. Ondanks dat ik op een lager niveau actief ben, blijf ik nog steeds gedreven. Het trainen is geen moeten meer en is ook aanzienlijk minder dan de afgelopen jaren maar zodra ik een startnummer heb geef ik mezelf voor 100%.

Calfven

Zo ook in de ronde van Calfven het mooiste rondje van het seizoen. De bult op, de bult af en 300 m vlak niet meer en niet minder, dit 44 ronden. Vanaf de eerste ronde heb ik laten zien dat ik er zin in had en heb ik continue gedemarreerd wat uiteindelijk ook resulteerde in de leidersprijs.  Even leek het erop dat ik beslissende ontsnapping ging missen maar ik kon de schade herstellen. In de ontsnapping ontzettend actief, maar na 44 ronden moest ik dan toch genoegen nemen met de 5e plaats. Blijkbaar is koersen met je hart is anders als koersen met je hoofd…….

 

2e plaats in Nieuw en Sint Joosland

Aangemoedigde door de schoonfamilie en uiteraard Lisette en Siem stond ik aan de start bij het avond koers van Nieuw en Sint Joosland. Een mooi parcours over 4,2 km.

Na een zenuwachtige beginfase waarin eigenlijk niemand echt de ruimte kreeg kon ik halverwege de wedstrijd met twee coureurs ontsnappen.

Gezamenlijk konden de een mooie voorsprong van ruim één minuut bij elkaar fietsen. Spijtig genoeg moest de jongste van het stel Mick van Dijke (15 jaar) zijn aanvalslust bekopen en lossen uit de kopgroep. Uiteindelijk moest ik met Stefan Laurijsen gaan sprinten om de overwinning. Nu staat hij bekend als rappe man en ik als trage man aan de streep dus de wedstrijd was snel beslist. Met een tweede plaats kon ik ook tevreden terugkijken op een mooie wedstrijd

Loopschoenen aan

Wat doe je als voormalig duatleet als het een hele dag regenent en het je sportavond is?

Juist dan schrijf je jezelf in voor een 10 Km wedstrijd in het naastgelegen dorp.  Wellicht iets te optimistisch want al maanden sukkel ik met vervelende heupblessure, het lopen is beperkt tot 1x per week / om de twee weken.

Desondanks toch ingeschreven en samen met een kamenraad de wedstrijd gelopen. Met een eindtijd van 35 minuten was ik nog niet ontevreden. De pijn in de heup bleef gelukkig achterwege. De dagen na de wedstrijd kon ik nog nagenieten van de inspanning. Spierpijn op de meest rare plaatsen in mijn benen.

8e plaats in Hansweert

Na een korte vakantie in Limburg, waar is samen met Lisette en Siem van de Limburgse heuvels genoten heb volgde de wielerronde va Hansweert.

Na een weekje met de fietskar fietsen was het even wennen om een criterium van 48 ronden te fietsen met daarin ook telkens een steile dijk omhoog.

In de beginfase was ik nog niet goed genoeg om de koers te bepalen, ik heb geprobeerd maar moest even op adem komen toen de beslissende demarrage plaats vond. Halverwege de wedstrijd ging het beter en ben ik in de achtervolging gegaan om uiteindelijk 8e te worden.

Top 20 in Kruiningen en Hengstdijk

Na  een paar mooie uitslagen kon ik in de ronde van Kruiningen geen indruk maken. De warmte en de trainingskilometers voor de koers zorgde ervoor dat ik niet bij machte was om een mooie uitslag te rijden. Uiteindelijk moest ik met de 20e plaats genoegen nemen.

11 juli stond aan het vertrek bij een klassieker in Hengstdijk/Vogelwaarde. Met 110 vertrekkers op smalle en winderige wegen was het in het begin goed opletten. In de begin fase is er al een kopgroep ontstaan waar ook de uiteindelijke winnaar in zat. Ik heb in de tweede/derde  groep gestreden voor een top 20 klassering met uiteindelijke de 19e plaats als resultaat

7e plaats in Colijnsplaat

Na een vrij weekend stond afgelopen zaterdag de wielerronde van Colijnsplaat op het programma. Na een ongelukkige start spoedde ik me naar voren, in de tweede ronde demarreerde er drie coureurs, instinctief ben ik er achteraan gereden . Het gat dichtrijden ging niet eenvoudig maar ik kon de oversteek maken. Na mij konden er nog drie coureurs aansluiten, zodat er een kopgroep van zeven ontstond.

Gezamenlijk konden we de voorsprong behouden en uitbouwen tot boven een minuut. Door een gebrek aan sprintbenen heb ik nog getracht weg te rijden maar uiteindelijk kwam alles bij elkaar en moest ik genoegen nemen met de zevende plaats.11329859_708432259279943_6276002893958824641_n

Tweede plaats Oudelande

Na de slechte benen in Oude-Tonge beschikte ik in Oudelande wel over de juiste benen. Vanaf het begin was ik actief in de koers. Zo pakte ik de tweede plaats in het drie-ronden klassement. Na een hele levendige koers waarin tal van ontsnappingen strandde, kon ik halverwege de koers met drie man wegrijden.  Met Jelle Veraart en Johan Padmos heb ik een maximale voorsprong van 30 seconden bij elkaar gereden. Voor mijn gevoel was ik de actiefste in de kopgroep, hierdoor pakte ik ook de leidersprijs. Uiteindelijk moesten we met zijn drieën uitvechten wie de koers ging winnen. Ik beschik niet over sprintbenen en moest daardoor genoegen nemen met de tweede plaats.

DSC01536

Vijfde plaats Oude-Tonge

Soms heb je ergens spijt van, nou dat had ik toen ik besloot om naar twee koplopers te fietsen. Eenmaal aangesloten was ik erachter gekomen dat ik ontzettende slechte benen had tijdens dit avond criterium.  Op hangen en wurgen probeerde ik mijn kopwerk te doen, maar ik moest ook regelmatig een beurt overslaan. Na enkele ronden kwamen er twee coureurs aansluiten waardoor we uiteindelijk met vijf coureurs naar de finish gingen. Eigenlijk gingen er maar vier coureurs naar de finish, want ik was er bij eerste demarrage al af. Gelukkig hadden we genoeg voorsprong op het peloton waardoor ik onbedreigd naar de vijfde plaats kon fietsen.

De andere dag voelde de benen beter aan en heb ik 200 Km bij de Koos Moerenhout Classic gefietst.

 

 

Klassieker Noord-Beveland

Na vele jaren van afwezigheid dit jaar weer eens van start gegaan in de omloop van Noord- Beveland een klassieker voor amateurs-A rondom Wissenkerke over 128 km.

De eerste wedstrijdhelft was knokken voor mijn plaats, viermaal zat ik achter een valpartij en was het werken om weer terug te komen. Het continu voorin rijden lukte in de beginfase nog niet. Halverwege de koers had ik mijn plaats gevonden en kon ik me in de strijd mengen. Op het moment dat we met een paar man van de ploeg de koers hard gingen maken, protesteerde de benen. Een krampaanval in de bovenbenen  verstoorde de strijdlust. Na even de benen rust te hebben gegund, ondernam ik even later wederom een poging om de ploegmaten te ondersteunen echter ik moest de strijd staken met kramp in de hamstring. Ik kon geen trap meer geven en moest de berm in. Na een paar minuten was de kramp, maar daarmee ook het peloton en volgkaravaan vertrokken. Ik heb nog twee plaatselijke ronden gefietst maar moest teleurgesteld te wedestrijd verlaten.

Kramp in de Powerman of een marathon heb ik meegemaakt, maar tijdens een wielerkoers was de eerste keer. Hopelijk was het een incident en kan ik me binnenkort revancheren.